• خدایا .. مارا ببخش که در کار خیر یا “جار” زدیم یا “جا” زدیم..
  • هیچ چیز نیک یا بد نیست ولی شیوه تفکر ما امور را نیک یا بد جلوه می دهد..
  • یادت باشد هیچ کجا آنقدر شلوغ نیست که نتوانی لحظه ای با خدا خلوت کنی!
  • عشق انسان را داغ میکند و دوست داشتن انسان را پخته میکند! هر داغی روزی سرد میشود، ولی پخته هیچگاه خام نمیشود..
  • آرامش اولین نشانه حضور و حلول خداوند در وجود شماست..
  • نادان خوشبختی را در دوردست‌ها می‌جوید، دانا آن را زیر پای خود می‌رویاند..
  • هیچ کس آن قدر فقیر نیست که نتواند لبخندی به کسی ببخشد و هیچ کس آن قدر ثروتمند نیست که به لبخندی نیاز نداشته باشد..
  • یک کاغذ سفید را هر چقدر هم که سفید و تمیز باشد نمیتوان قاب گرفت. برای ماندگاری باید حرفی برای گفتن داشت..
  • هرکسی میتواند پنهان شود،این آسان ترین کار است. اما..ایستادن،با حقیقت روبرو شدن و مشکلات را حل کردن آن چیزی است که تو را قوی میسازد.
  • زندگی نقطه چینی است که تو با بودن، تلاش، آگاهی و عشق آن را به خطی برای رسیدن به انسانیت تبدیل می کنی..
  • آنچه که هستی هدیه خداوند است و آنچه که می شوی هدیه تو به خداوند... پس بی نظیر باش..
  • پیش از آن که بالا رفتن از نردبان موفقیت را شروع کنید ابتدا مطمئن شوید که نردبان را به ساختمان مناسب تکیه داده‌اید..
  • هر کسی را که می بینید با او مهربان باشید. چونکه در حال مبارزه و کشمکش با مشکلات زندگیش است.
  • آگاهی، چراغ راه توسعه و تعالیست..
  • آن اندازه که ما خود را فریب می دهیم و گمراه می کنیم، هیچ دشمنی نمی تواند..
  • برای رسیدن به روزهای خوب باید چند روزی را سخت گذراند..
  • خدا مرحم تمام زخمهاست.. هرچه عمق خراشهای وجودت بیشتر باشد خدا برای پر کردن آن بیشتر در وجودت جای می گیرد..
  • نمیتوانم آینده را پیش بینی کنم. نمیتوانم گذشته را تغییر بدهم..فقط همین لحظه را دارم،پس طوری از این لحظه لذت خواهم برد که گویی آخرین لحظه عمر من است.
  • نگرش درست،نیمی از موفقیت است!یکی میگفت:شب فرا رسیده است.. در حالیکه دیگری میگفت: صبح در راه است.. !
  • یک شمع روشن می تواند هزاران شمع خاموش را روشن کند و ذره ای از نورش کاسته نشود …
  • اگر بخشش باعث کوچک شدن می شد.. خداوند اینقدر بزرگ نبود..
  • اگر اندیشه‌های منفی را در سر نپرورانید و از این طریق به آنها خوراک نرسانید، آنها از کمبود توجه هلاک خواهند شد.
  • هر اندیشه مثبت و شایسته ای به چهره انسان زیبایی می بخشد...
  • شادمانی ما در گرو شادمانی دیگران است و ما تنها قادر به دریافت شادمانی و آرامش از طریق اهداء آرامش و شادی به دیگران هستیم..
  • برای رسیدن به کبریا باید نه کبر داشت نه ریا
  • مردم اشتباهات زندگی خود را روی هم می ریزند و از آنها غولی به وجود می آورند که نامش تقدیر است..
  • تمامی رفتار بنی آدم متأثر از آنچیزی است که در گذشته اتفاق افتاده است
  • خداوند مهمان قلب های وسیع است.هر چه قلب های ما از کینه پر باشد ، سهم ما از خدا کمتر است..!
  • پروانه گاهی فراموش می کند که زمانی کرم بوده و کرم نمی داند که روزی به پروانه ای زیبا بدل خواهد شد. فراموشی و نادانی مشکل امروز ماست..
  • وسعت دنیا هرکس به اندازه وسعت اندیشه اوست..

مطلب: دو روزی که نباید نگرانش بود

مطلب: دو روزی که نباید نگرانش بود


گروه: فرهنگی و اجتماعی
تاریخ درج: 1392/07/15
نویسنده: مدیر سایت
منبع: ناشناس
تعداد بازدید: 893

در کل زندگی دو روز است که نباید نگرانش بود؛ دو روزی که آدمی باید خودش را از ترس و تشویش دور نگه دارد.

در کل زندگی دو روز است که نباید نگرانش بود؛ دو روزی که آدمی باید خودش را از ترس و تشویش دور نگه دارد. یکی از این دو روز "دیروز" است با همۀ اشتباهاتش و آنچه که در آن اهمّیت داشت؛ با خطاهایش و سهوهایش؛ با دردهایش و رنجهایش. دیروز گذشته، برای همیشه گذشته و دیگر سُلطه ای بر آن نداریم و اگر تمامی مال دنیا را هم خرجش کنیم نتوانیم آن را باز گردانیم. هیچیک از آنچه را که انجام داده ایم نتوانیم بازگرداند؛ هیچیک از آنچه را که گفته ایم نتوانیم دیگربار ناگفته اش کرد؛ دیروز برای همیشه گذشته و به ابدیت پیوسته است.
و امّا روز دیگر، "فردا" است که نباید نگرانش بود؛ فردایی با همۀ مشقّات احتمالی اش، با بارهایی که بر شانه هایمان خواهد گذاشت؛ با وعده های خوش آیندش و یا عملکرد ضعیفش. فردا نیز از سُلطۀ امروز ما خارج است. فردا خورشید طلوع خواهد کرد، یا در نهایت شکوه و جلالش یا در پس پرده ای از ابرهای غلیظ؛ ولی به هر حال از افق سر خواهد زد. به هر حال، تا خورشید فردا ندمیده، ما سهمی از فردا را در اختیار نداریم؛ باید گذاشت تا فردا متولّد شود.

در این میان فقط "امروز" برایمان باقی می ماند. هر فردی میتواند در نبرد فقط یک روز شرکت کند و برای آن مبارزه نماید. ما زمانی فرو می شکنیم و از پا در می آییم که بار سنگین گذشته را بر دوش گیریم و تشویش عمیق فردا را در عمق جان حفظ کنیم؛ این دو در ابدیت خویش قرار دارند. تجربۀ امروز نیست که آدمی را آزرده و خشمگین می سازد، بلکه ملامت گذشته و تلخی کاری که دیروز انجام شده و ترس از آنچه که ممکن است فردا آبستن آن باشد، دیوانه کننده است.
پس، بیایید امروز را زندگی کنیم..
 
زندگی شوق رسیدن به همان فردایست که نخواهد آمد تو نه در دیروزی و نه در فردایی ، ظرف امروز پر از بودن توست ، زندگی را دریاب...
بستن http://www.hashemraei.com/analysis/cultural-social/just-now.html
3 توصیه به دیگران
نظرات بینندگان
نظر شما:
* نام:
* آدرس ایمیل:
آدرس سایت:
* متن نظر:
* کد امنیتی:
نام شما:
ایمیل مقصد: